NAJOT

Ноги — одна из самых активных частей нашего тела. Каждый день они находятся под нагрузкой: бег, прогулки, работа, спорт. При этом в закрытой обуви создаётся идеальная среда для размножения бактерий и грибков — тепло, влажно и мало вентиляции. Результат? Неприятный запах, зуд, дискомфорт, а иногда и серьёзные проблемы, такие как грибковые заболевания кожи.

Растительные масла широко применяются при приготовлении пищи, поэтому должны обладать не только хорошими вкусовыми качествами, но также сохранять свои полезные элементы и витамины, иметь натуральный состав, а также быть полезными для организма человека.

Сначала тыквенное масло применяли только в кулинарии и косметологии. Оно считалось отличным средством для придания коже лица белизны и гладкости. Австрийские и балканские повара добавляли продукт в супы, салаты, блюда из картофеля, моркови и спаржи.

«Равгани Арча» обладает ражижающими мокротy и отхаркивающими свойствами, что помогает прочищать верхние дыхательные пути и легкие. Масло оказывает успокаивающий эффект на респираторную систему и работает в качестве антиспазматического агента – помогая даже при таких острых респираторных заболеваниях, как астма и бронхит. Также масло обладает антибактериальными свойствами, что позволяет ему выступать в качестве вспомогательного лечебного средства при заболеваниях, вызванных ростом определенного штамма бактерий (либо набора штаммов).

На протяжении веков чеснок являлся лекарством от множества недугов. Еще Пифагор — знаменитый ученый древности — называл чеснок «королем приправ». Современная наука провела огромное количество исследований, посвященное корнеплоду, и подтвердила его уникальные свойства. Чеснок не только придает блюдам пикантный вкус, но и является компонентом многих лечебных рецептов. Одной из наиболее эффективных методик лечения организма признано масло на основе чеснока. Как правильно применять Масло чесночное, польза которого подтверждена современными исследованиями и вековым опытом поколений, расскажем в этой статье.

Ширкати NAJOT тамоми муштариён, ҳамкорон ва дӯстони гиромиро бо фарорасии моҳи шарифи Рамазон самимона табрик менамояд. Орзумандем, ки ин моҳи пурбаракат барои шумо ва наздиконатон моҳи имон, сабр, бахшиш ва раҳмат бошад. Бигзор дуоҳоятон мустаҷоб гарданд, хонадонатон пур аз оромӣ ва дилҳоятон саршор аз нуру умед бошанд.

Соли нав муборак, бизнес-партнёрoни азиз!

Ширкати NAJOT ба Шумо изҳори сипос менамояд барои ҳамкории боэътимод, дастгирӣ ва боварие, ки дар тӯли соли сипаригардида ба мо зоҳир намудед. Муносибатҳои шарикона бо Шумо барои мо арзиши баланд доранд ва заминаи муваффақиятҳои муштарак мебошанд.

Бо фаро расидани Соли нав, бароятон саломатии бардавом, осоиши рӯзгор, пешрафти устувор ва комёбиҳои навро орзумандем. Бигзор соли оянда бо дастовардҳои бузург, имкониятҳои нав ва ҳамкории боз ҳам самаранок пурра гардад.

Бо эҳтиром, Ширкати NAJOT

Ҷашни Рӯзи Парчам-эҳтиром ба рӯҳи қаҳрамонони миллат, яъне ба онҳое, ки дар тӯли таърих барои ному нанг ва марзу буми халқи тоҷик ҷоннисориҳо намуда, забон, фарҳанг ва ҳаққи давлатдории ин миллати куҳанбунёдро то ба замони мо расонидаанд. Яъне ин эҳтиром ба рӯҳу равони Коваи оҳангару Куруши Кабир, Шераку Деваштич, Исмоили Сомониву Темурмалик, Рӯдакиву Фирдавсӣ ва садҳову ҳазорон абармардони гузаштаи мост.

Эмомалӣ Раҳмон

Рӯзи Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистонро ба ҳамаи ҳамватанони азиз шодбош гуфта, барояшон саодатмандӣ, некномӣ, комёбиву музаффариятҳои беназир, иқболу саодат, файзу баракат ва ба кишвари маҳбубамон сулҳу ваҳдати ҷовидонро таманно менамояд.

16 ноябр дар саросари кишвари мо Рӯзи Президент ҷашн гирифта мешавад. Ин рӯз барои мо хеле азизу гиромист. Ҳама чиз дар қиёс хубтар фаҳмида мешавад. Мо бояд донем, ки дирӯзи мо чӣ гуна буд ва имрӯз то куҷо расидем.

Сарнавишт дар як замони пурталотум ва ҳалокатбор ба миллати тоҷик шахсиятеро эҳдо кард, ки тавонист роҳи наҷоти ӯро пайдо намояд. Ин шахс Пешвои миллат, Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон буд.

Дар ибтидои солҳои 90-и садаи ХХ Тоҷикистони азиз ба даргириҳои шадид кашида шуд. Дар натиҷа ҷомеаро ҳисси яъсу ноумедӣ, нобоварӣ ба фардо, ғорату дуздӣ, хунрезӣ, гуруснагӣ фаро гирифт ва як қисми мардуми мо ночор ба кишварҳои ҳамсоя фирор намуда, гуреза шуданд.

Дар чунин вазъияти ҳассос шахсият ва роҳбари сарсупурдае лозим буд, ки тамоми нерӯи худро ба ҳифзи Истиқлоли миллӣ ва наҷоти Ватан равона созад, ҷумҳуриро аз парокандагӣ ва нобудшавӣ наҷот диҳад.

Худованд чунин шахсро ба миллати тоҷик ато фармуд. Эмомалӣ Раҳмони ҷавон 31 сол пеш дар Иҷлосияи сарнавиштсози Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон ба сифати Раиси Шӯрои Олӣ савганд ёд намуд, ки ба Тоҷикистон сулҳ меорад, то охирин муҳоҷирро ба Ватан бармегардонад ва миллати азияткашида ва парокандаи тоҷикро сарҷамъ мекунад.

Пас аз талошҳои ҷонфидоёна, сафарҳои пурхатар ва гуфтугӯҳои созанда бо гурӯҳҳои мухталифи сиёсӣ ба ин абармарди сиёсат, шуҷоъ ва хирадманд муяссар шуд, ки ба ивази гарави ҷони худ ваҳдату сулҳро дар кишвар барқарор намояд.

Аз ин ҷост, ки мардуми шарифи Тоҷикистон ин сарвари худро аз ҷон бештар дӯст дошт, ба ӯ бовар намуд ва ояндаи кишварро ба он кас супурд ва дар ин кор хато накард.

Имрӯз кишвари мо дар арсаи ҷаҳонӣ соҳиби обрӯи бесобиқа гашта, таҷрибаи сулҳи тоҷикон сарлавҳаи дастуру китобҳои сиёсатшиносӣ гаштааст. Рушди кишвар, ободиву тинҷӣ ва сатҳи зиндагии мардуми мо хеле боло рафта, Тоҷикистон аз кишварҳои амнтарини дунё ҳисобида мешавад ва Душанбе ба пойтахти чорабиниҳои байналмилалӣ табдил ёфтааст.

Ин рӯзи муборакро ба ҷамъи ҳамватанони азизамон табрик гуфта, ба Пешвои миллат, Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон саломатии бардавом ва сиҳҳатии комил ва ба мардуми Тоҷикистон суботу амнияти пойдор ва рушду тараққии устуворро дар партави сиёсати хиарадмандонаи пешвои муаззами миллат таманно менамоем.